قلم بیقرار

فرهنگ ناخوشایندی در جامعه وفرهنگ ما جاری است.، که همواره خود را معصوم جلوه دهیم و دیگران را مقصر....در این میان مقصر ترین آدم کسی که قدرت دفاع از خود ندارند. بخصوص مردگان... که مظلوم ترین ومقصر ترین موجودات روی زمین اند.

عادت داریم که همیشه تقصیر  را بندازیم گردن دیگران
از بازار سیاست ومعامله وتجارت بگیر تامسائل شخصی وخانوادگی
زنان مردان رامقصر می دانند ومردان زنان
خدانکند کانون گرم خانواده  به سردی  بگراید ویا خانواده ای از هم بپاشد
با اینکه مطئنم هیچ کدام بی تقصیر نبوده ونیست ولی هیچ کدام تقصیر را قبول نمی کند
زن می گوید مرد مقصر بود ومرد می گوید زن مقصربود.
اگر مشکلات یک خانواده ویا جامعه ریشه یابی شود، به همینجا می رسد که نمی توانیم اشتباهات خود را بپذیریم.
مثلا : اگر زنی خدای نخواسته از کانون  خانواده دلسرد می شود ویا به فحشا وفساد روی می آورد، علاوه بر آنکه صد در صد در مسیر  اشتباه است و هیچ توجیه عقلانی وجود ندارد اما باید بپذیریم که شوهر وخانواده نیز دخالت داشته و با ظلم ، تأمین نکردن نیاز های مادی ومعنوی ویا دست کم با بی مهری خود، زمینه را برای به فساد کشاند زن فراهم کرده است.
از سوی دیگر اگر مردان فساد ویا حتی  دنبال ازدواج مجدد، عام از اینکه دائم باشد یا موقت،  می روند، با اینکه صد در صد کار اشتباه می کند اما همسر او نیز بی تقصیر نیست. عوامل دخیل بوده تا مرد دنبال ازدواج مجدد رفته است
اما کو گوش شنوا
کجاست آن آدم متین وصبوری که بتواند عیب های خود را بپذیرد.
اگر به این مرحله برسیم که بتوانیم عیب  خود را بپذیریم، مطمئن باشید هیچ خانواده ای از هم نخواهد پاشید
هیچ زنی به بد اخلاقی وفساد کشانده نمی شود
هیچ مردی دنبال ازدواج مجدد نمی رود.
پس باید انتقاد پذیر باشیم وعیب های خود را بپذیریم.
منبع:
قلم بیقرار
https://t.me/Restlesspen