پیوند عمیق و ناگسستی تشیع افغانستان با اهلبیت (ع)
================================
از دیر زمانی است که شیعه بودن در افغانستان جرم بوده و عزاداری حسینی تاوان های سختی داشته است. اما شیعیان حسینی افغانستان با تمام سختی و پیامدهای ناگواری که برای شان داشته دست از عزاداری بر نداشته اند. در برهه های مختلف تاریخ ، به صورت عینی ثابت کرده اند که با امام حسین (ع) واهلبیت پیوند عمیق وناگسستنی دارند، اعتقاد وباورهای دینی شان قلبی و وصادقانه است. حوادث ذیل دلیل بر این مدعی است.
الف ) شیعیان افغانستان تنها مردمی بود که به حضرت علی لعن نفرستاده وبا فرمان معاویه مبنی بر لعن حضرت علی، مخالفت کردند. و با دادن مالیات، تنبیه های بدنی و قربانی دادن های بی شمار بر این امر استقامت ورزیدند. حکومت اموی برای کسانی که لعن نمی فرستاد، جریمه مالی تعیین کرد، برای هرفرد که لعن نمی کرد، یک مثقال طلا، اما مردم افغانستان یک مثقال طلا را داد ولی لعن نکردند، بعد این مقدار را افزایش داد، به دو به سه ووو اما این مردم لعن نکردند، تارسید به ده مثقال اما بازهم لعن نکردند، ، بعد حکومت اعلان کرد هر منطقه که لعن نکند، زنان رئیس قبیله را می اوریم در بازار ودر محضر عمومی سرش را می تراشیم، هرچند این کار برای جامعه سنتی ودینی افغانستان بسیار سخت وتحمل ناپذیر بود، اما مردم این کار را هم پذیرفت ولی لعن نکرد. دیگر حکومت چاره اش ناچار شد و پذیرفت که این مردم لعن نکنند. و واگذار کرد به خود شان.
ب) شیعیان افغانستان اولین مردمی بودند که به خون خواهی امام حسین (ع) بعد از حادثه عاشورای سال 61 هجری قیام کردند.
ج) شیعیان افغانستان ازمحدود علاقمندانی بود که معرفت واحکام را حتی در شرایط بسیار سخت بصورت مستقیم از خود ائمه دریافت می کردند. ابوخالد کابلی، از کابل با پای پیاده برای در یافت مسائل اعتقادی به مدینه مسافرت می کرد.
د) افغانستان به دلیل داشتن شیعیان مخلص از دیر باز مأمن وپناهگاهی یاران ائمه هدا واهلبیت بوده اند، که از ترس حاکمان جور، به این سرزمین پناه می آورند. نمونه بارز آن حضرت یحیی ابن زید ابن زین العابدین است.
هـ) همواره بین پایداری ومقاومت بر اهلبیت و یا تسلیم حکومت ودولت اموی وعباسی، بر محبت اهلبیت و حفظ اعتقادات نبوی وعلوی وحسینی خوش پایداری کردند، در قضیه حضرت یحیی، زنجیر پای حضرت را به عنوان تبرک، نگین انگشتر کردند و در سال شهادت ایشان، بسیاری فرزندان خود را یحیی وزید نام گزاری کردند.
ز) در زمان عبدالرحمن جابر، حاکمیت دست نشانده استعمار گر پیر انگلیس، 62% شیعیان را فقط به جرم شیعه بودن به شهادت رساند. جوانانش را به بازار بردگی و زنانش را به کنیزی بردند.
ح) علیرغم تمام این مشکلات، به صورت مخفیانه در زیر زمین ها وچراغ خامو عزادری می کردند.
ط) در زمان طالبان در مناطق مختلف ودر زمان های مختلف، به جرم شیعه بودن وپیروی از اهلبیت، به صورت وحشیانه قتل عام شدند.
اما پس از سقوط طالبان این امید می رفت که وحشی گری وخوی استبدادی وتعصب قومی ومذهبی از مردم افغانستان رخت بر بسته است. اما متأسفانه پس از آن نیز چندین بار کاروان عزادارن حسینی مورد هجوم وحشیانه قرار گرفته وعزادان به خاک وخون کشیده شده است.
شهادت عزاداران حسینی در زیارتگاه سخی (زیارت منصوب به امام علی (ع) )- کابل، بیانگر این مطلب است که هنوز شیعه بودن در افغانستان جرم است. وعزاداری و ابراز محبت به اهلبیت تاوان خونباری دارد. تروریست های وهابی عزاداران بی گناه که شامل پیر وجوان وکودک وزن و مرد می شد به صورت وحشیانه به شهادت رساند.
از این رو شهادت عزاداران و پیروان راستین امام حسین(ع) را به امام زمان (ع) و تمام مردم افغانستان و بخصوص خانواده های داغدارش تسلیت عرض می کنم. انشا الله اجر شان با امام حسین (ع).
گروه نیستان
https://telegram.me/joinchat/B1MU2jyv3QWS_uKQHl5gjQ
قلم بیقرار
http://www.khalili8923.blogfa.com/
فیسبوک:
https://www.facebook.com/mahram.khalili
در این صفحه تراویده های ذهنی من در قالب دل نوشته ها وچکیده های پژوهشی روی میز نظر خوانند گان قرار می گیرد. با توجه به مناسبت ها، اولویت ها وزیبایی های نوشتاری ازمطالب دوستان نیز استفاده می شود. هر چند به موضوع خاصی منحصر نمی گردد اما پی گیری جریانات وتحولات افغانستان در اولویت است.ضمنا مطالب منعکس شده به معنای تایید آن نیست بلکه مسئولیت محتوی نوشته به عهده نویسنده محترم است.